İletişime Girin

Fotoğraf söz konusu olduğunda, çalıştığınız tekniğe göre değişmekle birlikte, iletişimin büyük önemi olduğunu düşünüyorum. Sokakta fotoğraf çekerken genelde iletişime girmediğimiz bir gerçek fakat bu durum aslında konumuzla ve söylemek istediğimizle bağlantılı olarak değişebiliyor. Göz göze geldiğiniz biriyle iletişime girip girmemek aslında karşınızdaki kişinin size attığı o ilk bakışla şekillenebiliyor.
Ne yapmanız gerektiğini söyleyen bu bakış bazen çok sert kimi zaman da sevecen olabiliyor. İşte bu, sizin bir sonraki adımınızı belirleyecek en önemli faktörlerden biri. Sert bir bakış sizi oradan fotoğraf almadan uzaklaştırabilir, ki çoğu zaman en doğru hareket budur. Sevecen bir bakış ve gülümseyen bir yüz ise size fotoğrafın kapısını açabilir. Böyle bir anda üzerinizdeki çekingenliği bir kenara bırakıp iletişime geçmelisiniz.

Bu noktada bir konuya açıklık getirmek istiyorum. İletişime geçmekten kasıt hemen “fotoğrafınızı çekebilir miyim” demek değildir. O insanın yüreğine dokunmalısınız. En nihayetinde karşınızda bir insan, kocaman bir yaşam var. Bazen bir merhaba size bir dünyanın kapısını aralayabilir. Bazen de hiç iletişime girmeden bir fotoğraf alınabilir. Bu konuya daha sonra değineceğim. 
Gelin bu konuyu aşağıdaki fotoğraf üzerinden ele alalım. 

Fujifilm XT1 / Fujinon 56mm f:1.2

Fotoğraftaki kişi Ahmet dayı. Ayvansaray’ın mahallelerinde bir el arabası ile balık satarak hayatını kazanıyor Ahmet dayı. Onu ilk gördüğüm ve fotoğrafladığım yıl 2014. (yukarıdaki fotoğraf) O gün fotoğrafını çektikten sonra gidip tanışmıştım onunla. Arabasında 2-3 kasa balık olan ve buna rağmen etraftaki tüm kedileri beslemesi dikkatimi çekmiş ve “2 kasa balığın var onları da kedilere verdin dayı sen ne kazanacaksın” diye sormuştum. Verdiği cevap karşısında utanmıştım “buraya geldiler, bu balıklar onların hakkı yiyecekler tabii” demişti. Bunları neden yazıyorum sanırım anlayabiliyorsunuz. İletişimden kastım bu işte. Sohbet sohbeti açtı ve o günden sonra ne zaman Ayvansaray’a gitsem gözlerim Ahmet dayıyı arar, arada karşılaşırız, yine ayak üstü sohbet eder birkaç fotoğrafını çeker ve cep telefonuna gönderirim. 

Aşağıdaki fotoğrafta Ahmet dayı hem balık satıyor hem de gördüğünüz kedileri beslerken arada onlarla biraz oyun oynuyor.

Fujifilm Xpro2 / Fujinon 50-140 f:2.8

Balığı hemen vermek yerine kedileri biraz balığa uzanmaları için zorluyor. Kurduğumuz iletişim sayesinde, gerektiğinde Ahmet dayıyı yönlendirebiliyorum ve olayın en kritik anı olan kedinin balığa uzanmasını bekliyor ve fotoğrafı alıyorum. Sonra çektiğim fotoğrafları önce dayıya gösterip sonrada cep telefonuna yollayarak bir dahaki karşılaşmamıza kadar oradan uzaklaşıyorum. Ayvansaray’da artık bir güzel yürek tanıyorum.

Yazar: www.huseyinaldirmaz.com

©️Hüseyin Aldırmaz. Bütün yayın hakları saklıdır. Kaynak gösterilerek tanıtım için yapılacak kısa alıntılar dışında yazar ve fotoğrafçının yazılı izni olmaksızın hiçbir yolla çoğaltılamaz ve kullanılamaz.

Beni İnstagram'da takip etmeyi unutmayın. @huseyinaldirmaz